Suzi Gablik

Article

May 25, 2022

Suzi Gablik (26 września 1934 – 7 maja 2022) była amerykańską artystką wizualną, autorką, krytykiem sztuki i profesorem historii sztuki i krytyki sztuki. Mieszkała w Blacksburgu w Wirginii.

Wczesne życie i edukacja

Gablik urodziła się w Nowym Jorku 26 września 1934 roku. Jej zainteresowanie sztuką rozbudziła w dzieciństwie wizyta w muzeach w jej rodzinnym mieście. W 1951 roku, po letnich studiach w Black Mountain College, wstąpiła do Hunter College, gdzie studiowała u Roberta Motherwella. Ukończyła studia licencjackie w 1955 roku. W prezencie ukończenia studiów od rodziców wyjechała do Europy, ale po powrocie pokłóciła się z rodzicami w związku z romansem i musiała polegać na własnych środkach. Dollie Chareau, wdowa po Pierre'u Chareau, pozwoliła jej zostać w pracowni Chareau i zaczęła pracować dla George'a Wittenborna, handlarza książkami o sztuce i małym wydawcą prasy jako sprzedawca w księgarni Wittenborna i asystent przy jego wydawnictwie. To był początek jej pracy w wydawnictwach artystycznych i historii sztuki.

Kariera pisarska

Gablik pisała artykuły dla Art in America (którego była korespondentką w Londynie przez piętnaście lat), ARTnews (1962–1966), Times Literary Supplement i The New Criterion, a także dla blogów. Pierwszą książką Gablik był Pop Art Redefined, którego współautorem był krytyk sztuki John Russell. Jej inne książki to: Postęp w sztuce (1977), Has Modernism Failed? (1982), Odrodzenie sztuki (1992), Rozmowy przed końcem czasu (1995), Żyć magicznym życiem: Wyrocznia przygoda (2002) oraz Magritte (1970), o belgijskim surrealeście René Magritte, napisany za życia z Magrittes. Gablik w The Reenchantment of Art ogłosiła jej rozczarowanie „przymusowymi i opresyjnymi, konsumpcyjnymi ramami, w których wykonujemy naszą pracę” i dowodziła, że ​​ponowne połączenie z pierwotnością i rytuałem może pozwolić na „powrót duszy”. " Jednak zamiast tradycyjnych form religii Gablik szukała sztuki współczesnej, która, jej zdaniem, wyłamała się z zachodnich ram, broniąc twórczości takich artystów jak Frank Gohlke, Gilah Yelin Hirsch, Nancy Holt, Dominique Mazeaud, Fern Shaffer i Otello Anderson, Starhawk, James Turrell i Mierle Laderman Ukeles w książce i późniejszych pracach krytycznych. Oprócz artykułów krytycznych Gablik przeprowadziła wywiady z innymi artystami, krytykami sztuki czy filozofami, takimi jak Richard Shusterman. Napisała również eseje do katalogów wystaw, których była kuratorem. Jej prace znajdują się w Archiwum Sztuki Amerykańskiej Instytutu Smithsona.

Nauczanie

Gablik wykładał w Virginia Commonwealth University School of the Arts oraz Washington i Lee University, a także wykładał na wielu innych. W latach 1976-1979 brała udział w wizytach wykładowych Międzynarodowej Agencji Komunikacji USA w Indiach, Węgrzech, Pakistanie i krajach Azji Południowej. Uczestniczyła również w Sympozjum Górskich Jezior w 1986 roku i ponownie w 1989 roku.

Kolekcje i wystawy

Prace Gablik znajdują się w stałej kolekcji Smithsonian American Art Museum i kolekcji Black Mountain College Museum. Jej prace były wystawiane w Museum of Modern Art w Nowym Jorku.

Życie osobiste

Gablik po ukończeniu studiów była w krótkim związku z Harrym Torczynerem. Zmarła 7 maja 2022 r. w swoim domu w Blacksburgu w Wirginii. Miała 87 lat i przed śmiercią cierpiała na długo nieokreśloną chorobę.

Nagrody i wyróżnienia

W 2003 roku Gablik otrzymała Narodową Nagrodę za Całokształt Twórczości za wybitne osiągnięcia w sztukach wizualnych przez Women's Caucus for Art.

Referencje