Jack Deloplaine

Article

August 18, 2022

Jack A. Deloplaine (21 kwietnia 1954 – 2 sierpnia 2022) był amerykańskim zawodowym piłkarzem, który przez cztery sezony biegał w rozgrywkach National Football League (NFL). Grał w Pittsburgh Steelers, Washington Redskins i Chicago Bears od 1976 do 1979 roku, wcześniej grał w futbol uniwersytecki dla Salem Tigers.

Wczesne życie

Deloplaine urodził się w Pottstown w Pensylwanii 21 kwietnia 1954 roku. Uczęszczał do Pottstown Senior High School w swoim rodzinnym mieście. Następnie studiował w Salem College, gdzie grał dla Salem Tigers. Podczas swojej kadencji w zespole czterokrotnie był wybierany jako All-WVIAC i był All-American AP College Division. Prowadził National Association of Intercollegiate Athletics (NAIA) w punktacji w 1975 roku z 22 przyłożeniami w 11 meczach, co dało łącznie 132 punkty. Deloplaine otrzymał nagrodę Hardmana w 1975 roku, po tym jak został uznany za najlepszego sportowca amatora w Zachodniej Wirginii przez stanowe stowarzyszenie pisarzy sportowych. Został również uhonorowany tytułem NAIA All-American i nazwany najbardziej wartościowym graczem ofensywnym w tym samym roku. Deloplaine został powołany przez Pittsburgh Steelers w szóstej rundzie (w sumie 182 miejsce) draftu NFL 1976, stając się pierwszym graczem z Salem, który został powołany do NFL.

Kariera zawodowa

Deloplaine zyskał przydomek „Hydroplane” od nadawcy Steelers Myrona Cope'a, ze względu na jego zdolność do biegania w mokrych warunkach podczas obozu treningowego przed sezonem 1976. Zadebiutował w NFL ze Steelers 12 września 1976 roku, w wieku 22 lat, w przegranej 31-28 z Oakland Raiders. Następnie zarejestrował łącznie 205 jardów powrotnych w 30-27 porażce z New England Patriots 26 września tego samego roku, w swoim trzecim meczu w sezonie. Najbardziej produktywny mecz w jego karierze miał miejsce 7 listopada 1976 roku, kiedy rzucił się sześć razy na 64 jardy i zdobył jedyne dwa przyłożenia w swojej karierze w NFL w 45:0 porażce przeciwko Kansas City Chiefs. Doznał kontuzji kolana w ostatnim meczu swojego debiutanckiego sezonu przeciwko Houston Oilers, co spowodowało kontuzje w kolejnych sezonach i przeszedł operację poza sezonem. Deloplaine wygrał dwa pierścienie Super Bowl, kiedy Steelers odnieśli zwycięstwo w Super Bowl XIII i Super Bowl XIV. Jednak nie zarejestrował statystyk w żadnej grze o mistrzostwo i był ograniczony do zaledwie trzech gier w poprzedniej serii playoff. Wcześniej został objęty zwolnieniami przed sezonem 1978 i został zgłoszony przez Washington Redskins. Zagrał tylko dwie gry z franczyzą, zanim został ponownie uchylony i odzyskany przez Steelersów. W 1978 rozegrał z zespołem dziesięć meczów w sezonie zasadniczym, a trzy mecze play-off przyniosły mu dodatkowe 32 000 $ dochodu. Przed rozpoczęciem sezonu 1979 Deloplaine stracił swoje miejsce na rzecz debiutanta Anthony'ego Andersona – który był uważany za najlepszego gracza w drużynach specjalnych – i ponownie został objęty zwolnieniami, ostatecznie podpisując kontrakt z Chicago Bears. Zagrał pięć meczów dla zespołu, zanim ponownie dołączył do Steelers, stając się jedynym graczem, który został odcięty przez Chucka Nolla, a później ponownie przejęty. Chociaż New York Giants byli chętni do podpisania kontraktu z Deloplaine, nie był w stanie zdać egzaminu fizycznego, co ostatecznie oznaczało koniec jego kariery w NFL. Podczas swoich czterech sezonów w NFL zgromadził 165 jardów biegnąc 37 razy w 40 rozegranych meczach. Zamierzał kontynuować grę w piłkę nożną z półprofesjonalnym Pittsburgh Wolfpack. Deloplaine podpisał kontrakt z Toronto Argonauts z Kanadyjskiej Ligi Futbolowej na początku czerwca 1980 roku, po tym jak drużyny NFL błędnie doszły do ​​wniosku, że przeszedł na emeryturę. Jednak został zwolniony niecały tydzień później, kiedy trener Willie Wood orzekł, że ma niewystarczającą prędkość. Podpisał kontrakt z nowo utworzoną Pittsburgh Maulers z United States Football League w styczniu 1984, ale przeszedł na emeryturę pod koniec tego samego miesiąca przed rozpoczęciem sezonu 1984.

Wyróżnienia i nagrody

Deloplaine został wprowadzony do Salem