Anastasia Kobzarenko

Article

August 10, 2022

Anastasiya Stepanivna Kobzarenko (ukr. Анастасія Степанівна Кобзаренко; 8 maja 1934 – 1 sierpnia 2022) była ukraińską reżyserką, bibliotekarką i pisarką. Karierę zawodową rozpoczęła od pracy jako instruktorka w Łychniowskim Rejonowym Wydziale Kultury Obwodu Dniepropietrowskiego. W latach 1955-1958 była bibliotekarką Biblioteki Miejskiej nr 4 w Krzywym Rogu w obwodzie dniepropietrowskim. Kobzarenko był także inspektorem w Ministerstwie Kultura ZSRR w latach 1960-1966 i dyrektor generalny Państwowej Biblioteki Republikańskiej dla Dzieci (dziś Ukraińska Biblioteka Narodowa dla Dzieci) od końca lat 60. do 2013. Autorka ponad dwudziestu publikacji na temat dzieł bibliotecznych i ponad 100 artykułów skupienie się na problemach, z jakimi borykają się biblioteki. Kobzarenko był laureatem Orderu Księżnej Olgi III klasy w 1998 roku, a w 2009 roku został Bohaterem Ukrainy.

Wczesne życie

Kobzarenko urodziła się 8 maja 1934 r. we wsi Raiozero (dziś w rejonie orżyckim), w obwodzie połtawskim. Jej rodzina była chłopstwem robotniczym; matka czytała jej stare kopie dzieł Tarasa Szewczenki, Panasa Myrnego i Iwana Nieczuja-Lewickiego. Po ukończeniu Dniepropietrowskiego Kolegium Edukacji Dorosłych w 1950 r. Kobzarenko kontynuowała studia i ukończyła wydział korespondencji Charkowskiej Państwowej Akademii Kultury jako dyplomowany bibliotekarz w 1957 r.

Kariera

Karierę zawodową Kobzarenkę rozpoczął jako instruktor w Łychniowskim Rejonowym Wydziale Kultury Obwodu Dniepropietrowskiego i był bibliotekarzem Biblioteki Miejskiej nr 4 w Krzywym Rogu w obwodzie dniepropietrowskim w latach 1955-1958. W latach 1958-1960 Kobzarenko był kierownikiem księgozbiór w bibliotece Domu Oficerów w Kownie w Kownie na Litwie. W latach 1960-1966 pracowała jako inspektor w departamencie bibliotek ds. funkcjonowania i rozwoju bibliotek dziecięcych Ministerstwa Kultury ZSRR. W tym okresie Kobzarenko studiował system usług bibliotecznych dla dzieci na Ukrainie kiedy Związek Radziecki badał kwestie czytelnictwa dzieci, kwestionując utworzenie Państwowej Republikańskiej Biblioteki Dziecięcej jako ośrodka naukowego i metodologicznego, aby zapewnić pomoc metodyczną i praktyczną bibliotekom obsługującym dzieci na Ukrainie. Pracowała nad ustaleniem, jak powinien funkcjonować rozwój sieci bibliotek dziecięcych. Od 1966 r. mocno przyczyniła się do powstania Państwowej Biblioteki Republikańskiej dla Dzieci (dziś Ukraińska Biblioteka Narodowa dla Dzieci). Kobzarenko została mianowana dyrektorem Państwowej Biblioteki Republikańskiej dla Dzieci na polecenie Ministerstwa Kultury ZSRR w 1967 roku. Nadzorowała budowę nowego budynku biblioteki zaprojektowanego z otwartymi księgami, ozdobionego rzeźbionymi metalowymi sztabkami z kutego żelaza z fotografiami wielu zwierzęta i rośliny na osiedlu Nyvky (ul. Bauman 60) w Kijowie w latach 1976-1978. Kobzarenko starał się o materiały wykończeniowe wnętrz sprowadzane z Ukrainy i innych republik radzieckich. Pełniła funkcję konsultanta do spraw specyfiki usług bibliotecznych dla dzieci oraz brała udział w przygotowaniu projektu. Jej działania koncentrowały się na rozwoju osobowości dziecka. Opierało się to na ich wychowaniu, moralności społecznej dziecka opartej na wartościach kulturowych i duchowych, wartościach ludu, zaszczepianiu patriotyzmu i świadomości narodowej. Kobzarenko dostarczał nową literaturę bibliotekom na obszarach wiejskich. Zainicjowała ogólnokrajowy projekt Ukraina czyta dzieciom, którego celem jest zwiększenie świadomości czytelnictwa w prywatnych placówkach oświatowych i domach rodzinnych jako ważnego czynnika rozwoju małych dzieci. Kobzarenko jest autorem ponad dwudziestu publikacji na temat dzieł bibliotecznych. Do takich prac należą: Współczesne trendy w nowoczesnych bibliotekach Ukrainy, Dzieciństwo w