گوستاوو پترو

Article

June 26, 2022

گوستاوو فرانسیسکو پترو اورهگو (تلفظ اسپانیایی: [ɡusˈtaβo fɾanˈsisko ˈpetɾo uˈreɣo]؛ زاده ۱۹ آوریل ۱۹۶۰) اقتصاددان، سیاستمدار، مبارز سابق چریکی، سناتور و رئیس جمهور منتخب کلمبیایی است. او در 19 ژوئن در دور دوم انتخابات ریاست جمهوری کلمبیا در سال 2022، رودولفو هرناندز سوارز را شکست داد. وقتی پترو روی کار آمد، اولین رئیس جمهور چپگرای کلمبیا خواهد شد. در 17 سالگی، پترو به عضویت گروه چریکی جنبش 19 آوریل درآمد که بعداً به اتحاد دموکراتیک M-19 تبدیل شد، حزبی سیاسی که در آن عضویت داشت. در انتخابات پارلمانی کلمبیا در سال 1991 به عضویت اتاق نمایندگان انتخاب شد. او پس از انتخابات پارلمانی کلمبیا در سال 2006، به عنوان یکی از اعضای حزب آلترناتیو دموکراتیک (PDA) با دومین رای بزرگ به عنوان سناتور خدمت کرد. در سال 2009، او از سمت خود استعفا داد تا در انتخابات ریاست جمهوری کلمبیا در سال 2010 شرکت کند، و در این رقابت چهارم شد. به دلیل اختلافات ایدئولوژیکی با رهبران PDA، او جنبش انسانی کلمبیا را برای رقابت برای شهرداری بوگوتا تأسیس کرد. در 30 اکتبر 2011، او در انتخابات محلی به عنوان شهردار انتخاب شد، سمتی که در 1 ژانویه 2012 به عهده گرفت. او در سال 2013 به لطف دستاوردهای خود در دوران ریاست جمهوری، "رهبری اقلیم و شهر" در سراسر جهان را دریافت کرد. در دور اول انتخابات ریاست جمهوری کلمبیا در سال 2018، او با کسب بیش از 25 درصد آرا در 27 می دوم شد و در دور دوم انتخابات در 17 ژوئن شکست خورد.

اوایل زندگی

پترو در سال 1960 در سیناگا د اورو، در بخش کوردوبا به دنیا آمد. خانواده او کشاورز بودند. پدربزرگ او فرانچسکو پترو در سال 1870 از جنوب ایتالیا مهاجرت کرد و به همین دلیل تابعیت ایتالیایی دارد. پترو با مذهب کاتولیک بزرگ شده است و اظهار داشته است که از الهیات رهایی بخش، دیدگاهی از خدا دارد، اگرچه او وجود خدا را نیز زیر سوال برد. خانواده پترو به دنبال آینده ای بهتر، تصمیم گرفتند به شهر پررونق تر کلمبیا زیپاکویرا مهاجرت کنند. در شمال بوگوتا، در طول دهه 1970. پترو در Colegio de Hermanos de La Salle تحصیل کرد، جایی که او روزنامه دانشجویی Carta al Pueblo ("نامه به مردم") را تأسیس کرد. در 17 سالگی به عضویت نهضت 19 فروردین درآمد و به فعالیت پرداخت. در زمان او در 19 آوریل، پترو رهبر شد و در سال 1981 به عنوان بازرس زیپاکویرا و عضو شورا از سال 1984 تا 1986 انتخاب شد.

ستیزه جوی M-19

در حدود سن 17 سالگی، پترو به عضویت جنبش 19 آوریل (M-19)، یک جنبش سازمان چریکی کلمبیایی شد که در سال 1974 در مخالفت با ائتلاف جبهه ملی پس از اتهامات تقلب در انتخابات 1970 ظهور کرد. در سال 1985، پترو به جرم نگهداری غیرقانونی اسلحه توسط ارتش دستگیر شد. او مجرم شناخته شد و به 18 ماه زندان محکوم شد. در دوران حبس خود بود که پترو ایدئولوژی خود را تغییر داد و دیگر مقاومت مسلحانه را به عنوان یک استراتژی عملی برای جلب حمایت عمومی تلقی نکرد. در سال 1987، M19 درگیر مذاکرات صلح با دولت شد.

آموزش

پترو در رشته اقتصاد از دانشگاه اکسترنادو کلمبیا فارغ التحصیل شد و تحصیلات تکمیلی را در Escuela Superior de Administración Pública (ESAP) آغاز کرد. بعداً مدرک کارشناسی ارشد خود را در رشته اقتصاد از دانشگاه جاوریانا گرفت. وی سپس به بلژیک سفر کرد و تحصیلات تکمیلی خود را در رشته اقتصاد و حقوق بشر در دانشگاه کاتولیک لوون آغاز کرد. او همچنین تحصیلات خود را در مقطع دکترا در رشته مدیریت دولتی از دانشگاه سالامانکا در اسپانیا آغاز کرد.

شغل سیاسی

اوایل کار

پس از تخلیه جنبش M-19، اعضای سابق این گروه (از جمله پترو) یک حزب سیاسی به نام اتحاد دموکراتیک M-19 تشکیل دادند که در سال 1991 تعداد قابل توجهی از کرسی های مجلس نمایندگان را به دست آورد که به نمایندگی از دپارتمان Cundinamarca بود. . در ژوئیه 1994، او با سرهنگ دوم هوگو چاوز، که به تازگی از زندان آزاد شده بود، ملاقات کرد.